Bevooroordelingen. Oordelen. Opvattingen. Soms subtiel verpakt in een grapje, soms keihard uitgesproken zonder filter. We krijgen er allemaal mee te maken. En ook al probeer ik mezelf eraan te ontworstelen, het raakt. Vaker dan ik zou willen.
Wekelijks hoor ik wel iets als: “Fijn hoor, dat jij de hele dag thuis zit.”
Fijn? Is het fijn om thuis te zijn met hersenletsel? Om jezelf elke dag opnieuw af te vragen waarom je hoofd niet meewerkt zoals je zou willen? Om vermoeid te zijn van alleen al het geluid van een spelende baby of een tikkende klok? Ik zou met liefde ruilen. Gezond zijn. Werken. Me nuttig voelen op een manier die niet continu op de proef wordt gesteld.
Of deze klassieker: “Jullie hebben het makkelijk met zo’n huis en tuin.”
Makkelijk? Vraag dat maar eens aan mijn overvolle wasmand, aan de stofnesten die zich sneller verzamelen dan ik ze kan wegwerken, aan het onkruid dat ’s nachts lijkt te groeien, aan de zorg voor een baby, een hond, een kat én zeven kippen. Makkelijk is anders.
Wat nog meer binnenkomt? De opmerkingen over mijn gewicht. De ongevraagde adviezen over hoe ik het beter kan doen als moeder. De kritieken over wat er in huis ontbreekt, hoe ik het aanpak, wat ik verkeerd doe. En elke keer denk ik: als iedereen het zo goed weet, waarom leeft niemand dan het perfecte leven?
We struikelen allemaal. We worstelen allemaal met onze eigen demonen, vermoeidheden en onzekerheden. Maar toch lijkt het soms alsof het makkelijker is om over een ander te oordelen dan om naar jezelf te kijken.
Soms lukt het me om het los te laten. Dan zie ik het voor wat het is: een reflectie van andermans onzekerheid, andermans blik. Maar op andere dagen blijft het hangen. Dan wil ik mezelf bewijzen. Dan wil ik laten zien dat ik wél goed genoeg ben.
Maar misschien is dat wel de grootste les. Dat je het niet hoeft te bewijzen. Niet voor een ander. Alleen voor jezelf. Want wat jij denkt te zien, is maar een stukje van mijn werkelijkheid. En achter elk oordeel schuilt een verhaal dat jij niet kent. Dus oordeel wat minder. Vraag wat meer. En kijk vooral écht.
