De bouw van ons Droomhuis

Na een aantal jaar samenwonen, waren Philippe en ik opzoek naar een nieuw avontuur. Beide vonden wij klussen leuk en wisten wat wij wilde. Een ruim huis met een grote tuin.  

Wij waren bereid om te klussen, dus het huis hoefde niet perfect te zijn. Tijdens onze zoektocht hadden wij vaak dat de huizen voor ons neus weggekaapt werden. Onze droom bleef en dus bleven wij avonden speuren op Funda. 

Na onze verloving in 2018, zagen wij een super lief klein huisje. Er stond dat er niet zoveel moest gebeuren en had een grote tuin. Wij belde direct de makelaar en konden een week later komen kijken.  

Tijdens de bezichtiging waren wij beide verliefd op het huis, de tuin en de schapen van de buurman. De makelaar gaf aan dat er al 2 stellen aan het onderhandelen waren, dus de kans dat wij echt het huis zouden krijgen was vrij klein.  

Gelukkig vielen beide stellen af en mochten wij het huis Zevenbergschen Hoek kopen in September. De sleutel overdracht zou 1 november 2018 zijn, dus genoeg tijd om samen te kijken wat wij met het huis wilde.  

Het huisje was minder dan 80m² en voor ons aan de kleine kant. We hadden al vrij snel besloten om iets te gaan uitbouwen. De eerste schetsen waren gemaakt en langzaam kwam onze droom tot leven.  

Op 1 november na het tekenen zijn wij gelijk naar het huis gereden en zijn wij begonnen met het huis strippen. Na het strippen van ons huis, zagen wij dat het huis in een hele slechte staat was.   

Er waren delen niet gefundeerd, de dakconstructie was doorgezaagd en overal zaten doden muizen.   

Dat betekende dat het plan moest worden veranderd. Ons plan was dat wij een mooi, duurzaam en vooral solide huis neerzetten. We gingen opzoek naar een architect die onze visie begreep en met zijn ideeën kon verbeteren. Een maand hebben we overleg gehad met de architect en zagen langzaam hoe onze droom getekend werd.   

De vergunning werd ingediend en op 17 september 2019 kregen wij de vergunning van ons huis. Dat was het mooiste cadeau van dat jaar.  

In 2019 zou een kennis die aannemer was beginnen. Na maanden wachten op een offerte zijn we daarmee gestopt.    

Met de werkgever van Philippe hebben wij een groep mensen gevonden die de bouw zou doen. De eerste mensen hadden hun werkzaamheden gedaan en alles zag er goed uit. Tot februari 2020, de gemeente had een rioolput ooit niet op de juiste plaats gezet en deze stond midden in onze fundering. Wij kregen een bouwstop. Een juridisch gesteggel en een jaar later moest de gemeente de bouwstop opheffen en kon de aannemer beginnen.   

De aannemer was nog niet klaar met zijn andere klus en kon pas eind Maart beginnen. Geen probleem, na al die jaren kon een paar maanden wachter er ook nog bij.   

Toen de eerste muren stonden zag ik voor het eerst hoe de tekeningen echt werden. Waar op de tekening sommige dingen klein leken, was het in werkelijkheid heel erg groot.   

Nu zit de eerste maand erop en over 2,5 maand zijn ze klaar. Dan moeten wij zelf weer aan de slag. De aannemer doet de ruwbouw en wij de rest. Met wij bedoel ik dan Philippe, ik heb inmiddels bewezen dat het voor iedereen het beste is als ik ver weg van de bouw blijf. Ik kom namelijk altijd gehavend van het bouwterrein af.   

Elke keer als ik nu naar de bouw ga word ik enthousiast over wat wij met zijn tweeën hebben bereikt. Nog even en ons droomhuis staat er, na jaren wachten.