Toen wij 4 jaar geleden op zoek gingen naar een ander huis was een van de eisen een plekje voor kippen. Het plekje hadden wij al snel gecreëerd, maar door de uitloop van de verbouwing stelde wij de aanschaf van de kippen uit.
In de tussentijd zag ik nog meer leuke tuindieren die ik het liefste ook allemaal wilde hebben. Van varkens tot mini ezels, alles heb ik aan Philippe voorgesteld.
Gelukkig is Philippe er die mij beschermt tegen mezelf. De kippen is een ander verhaal, ik heb van te voren redenen bedacht waarom kippen zo goed zijn.
Ze leggen eieren, die wij kunnen eten. Eten ons afval, althans restjes ongekookte groente. Helpen in de tuin. De kippen brengen gezelligheid in de tuin. Een kip maakt je dus gelukkig.
Als je een kip wilt moet je een zoektocht doen naar welke kip bij jou past, er is echt een verschil in elk ras. Ik wilde het liefste een knuffel kip. Van Henny kreeg ik een boekje over kippen houden met daarin uitleg over de kippenrassen.
Daarin vond ik de zijdehoenders. Een hele andere soort kip dan de meeste kippen. De zijdehoender heeft zwart bloed, 5 tenen en haren in plaats van veren.
De zijdehoenders zijn pluizig, anders dan de meeste kippen en worden ingezet voor therapieën omdat ze goed kunnen knuffelen.
In het boekje over kippen houden stond alles over de behoefte van de kippen beschreven. Zo moeten de kippen in een groepje van minimaal 3 kippen worden gehouden.
Uiteindelijk was gister de dag van het halen van de kippen. Wij zijn naar een dierenhandel gegaan.
Natuurlijk hebben wij eerst alle dieren bekeken en geknuffeld om uiteindelijk met 3 prachtige zijdehoenders kuikens van 2 weekjes oud naar huis te gaan.
Met heel veel trots stel ik dan hen dan ook voor, dit zijn Julliet, Gigi en Lou-lou.
